Reis verslag 2025,

Vrijdag 29 augustus hebben we de bus bij ons vast verhuurbedrijf opgehaald en zoals gewoonlijk kregen wij weer een hele mooie aanbieding van Adrie Jonk of ook wel InQar in Purmerend.

Omdat we inmiddels allemaal wat ouder worden en het lijf het wonen in een bus voor 10 dagen toch wat begint op te spelen, hebben we dit keer een wat luxere bus geregeld. In plaats van een rechte achterbank hebben we nu allemaal een stoel die wat achterover kan. 

Deze Reis gaat Dara voor het eerst met ons mee. Dara is 25 en heeft er vreselijk veel zin in en is die zaterdagochtend al om 10:00 uur bij ons om te helpen met inladen van de bus.

Nadat we met een aanhangernet een soort scheidingswand hebben gemaakt achter de stoelen kunnen we beginnen met het inladen van de bus. Niet eerder hebben we zoveel verschillende spullen meegenomen      7 fietsen + een kinderfietsje 25 voetballen 225 winterjassen waarvan 80 nieuwe jassen. Natuurlijk hadden bijna alle adoptieouders een zelf samengesteld pakketje verzorgd en was er zelf een gitaar mee die al een aantal jaar bij ons in de opslag lag om die kant op verscheept te worden.

De Bus was klaar voor vertrek. Van zaterdag op zondag nacht zijn we vanuit Hoogwoud om 03:00 gaan rijden en haalden we onze reisgenoot Ad om 04:00 op ergens op een parkeerplaats bij de MC Donalds in Nieuwegein. Ad zijn tas in de bus en we kunnen verder. Zelden hebben we zo een voorspoedige reis gehad. Het rijden door Duitsland op een zondag gaat zoveel makkelijker dat we een goed gemiddelde halen en begin van de avond al op ons overnachtings adres zijn in een voorstadje van Maribor. 

We overnachten net als voorgaande jaren bij de Black Baron dit is een leuk hotel waar je goed kunt eten. We hadden een familiekamer geboekt, maar daar hadden we toch een andere voorstelling van. Twee aparte bedden op 1 kamer hadden we even niet begrepen. Ad is een hele aardige man, maar snurkt vreselijk. Dus even de kamer opnieuw indelen, 1 matras van het kleine trappetje af naar beneden. Hier het twee persoons bed van Marry en mij beetje opschuiven dan kan dat enen matras nog wel naast ons op de grond. Zo kwamen we toch allemaal aan onze nachtrust.

 

Natuurlijk zijn we allemaal wakker voordat de wekker gaat en besluiten we dat we maar gaan rijden. Ontbijten doen we wel in de bus. We hebben nog meer dan genoeg broodjes over van de dag ervoor en weggooien is zonde dus we gaan ruim een uur eerder rijden dan we hadden gepland. We hebben weer prachtig weer en ook nu gaat het zeer voorspoedig. De grens bij Gradiska komt al snel dichterbij en ook hier worden weer blij verrast. Waar we andere jaren 2 of soms wel 3 km file hadden door grenscontroles reden we nu zo naar de grens en hadden we maar 5 auto's voor ons.

Dit geeft bij de ervaren reisgenoten een gemixt gevoel "dit gaat geweldig, maar ze hebben nu alle tijd bij de controle" Als we aan de beurt zijn staat natuurlijk mijn oude bekende douanier ons alweer op te wachten. Natuurlijk moet ik uitstappen en de achterdeur openmaken. Hij kijkt zeer bedenkelijk, maar ik krijg na 15 jaar het vermoeden dat, dat zijn gewone gezicht is. Voor het eerst weet hij niet goed wat hij met de situatie aan moet en roept zijn meerdere erbij. Deze man had ik nog nooit eerder gezien, maar aan zijn strepen kon je zien dat hij redelijk hoog stond. De zijdeur moest ook open en daarna nogmaals de achterdeur. Hij vroeg wat het allemaal was. Ik heb uitgelegd dat het spullen waren voor vrienden en arme kinderen. Bij het inpakken van de bus hadden we een klein kinderfietsje goed in het zicht gelegd. Beide douaniers deden even overleggen en ik hield me van de onnozele, dat helpt bijna altijd. Blijkbaar wisten ze allebei niet zogoed wat ze er mee aan moesten en mochten we doorrijden.  

We zijn in Bosnië, na nog een 45 minuten rijden arriveren we in Banja Luka, Hier worden we opgewacht door de Directeur van Caritas en onze toegewezen tolk Adrijana. Voor Adrijana is het allemaal nog een beetje nieuw en onwennig ze is 26 jaar oud en ze werkt net 8 maanden bij Caritas en heeft nog geen idee wat haar te wachten staat. Ze heeft alleen te horen gekregen dat als ze doet wat we vragen het allemaal wel goed komt.  Na het leeghalen van de bus en natuurlijk gelijk weer laden van de spullen voor de eerste bezoeken diezelfde middag, begint ze al een klein beetje door te krijgen dat het best een drukke week voor haar gaat worden.

Diezelfde middag bezoeken we nog 2 gezinnen en eigenlijk hebben we spontaan een hele goede verdeling gemaakt. Ad en ik sjouwen de spullen in en uit de bus en de dames doen bij de gezinnen de interviews en dan zitten Ad en ik ergens lekker in de schaduw te genieten van het uitzicht of helpen we de kinderen met uitpakken of uitleg van een spelletje. Mooie werkverdeling vind ik zelf.  

Zoals gebruikelijk is het een druk programma voor de rest van de dagen, gezinnen bezoeken, natuurlijk heb je met het ene gezin meer dan met het andere gezin. Sommige gezinnen zie je vooruitgaan en andere blijven vechten tegen beter weten in. We hebben dit jaar bij een aantal van de 24 gezinnen gezien dat het zo goed gaat dat we, in overleg met Caritas afscheid van ze hebben genomen. Adoptieouders van die betreffende gezinnen worden hiervan op de hoogte gebracht.

In de avonden hebben we soms afgesproken met oud Caritas medewerkers die inmiddels tot vrienden zijn geworden. Adrijana pakt zaken snel op en blijkt goed bij ons team te passen gelukkig voor haar hebben wij ook Dara mee, het is Dara haar eerste Bosniëreis en is ongeveer net zo oud als Adrijana dus dat klikte gelijk goed. We hebben de hele reis prachtig weer en dat maakt het allemaal dat het een stuk makkelijker gaat. Spullen in en uit de bus met regen is toch minder leuk en nu we de reizen met 2 dagen verlengd hebben blijft er soms ook nog wat tijd over om ergens in de zon een bakje koffie of een ijsje te nuttigen. Dames in een interview en Ad en ik scoren ergens een kopje koffie en praten over wat er verbetert of verslechterd is de laatste jaren in Bosnië. Hierbij komt regelmatig zijn Utrechtse humor en accent naar voren en vliegt de tijd voorbij.

Als we bijna aan het einde van de reis zijn hebben wij nog een tegoedbon voor een etentje van de vader van Ivana. Ivana zat van jongs af aan bij ons in het adoptie programma en is daar uitgegroeid. Zij heeft een leuke vent aan de haak geslagen en is zomer 2024 met hem getrouwd. Marry en ik zijn toen uitgenodigd voor hun bruiloft. Wij zijn toen in onze zomervakantie die kant op gereden en hebben die dag in zijn geheel mogen meemaken. Aan het einde van die dag heeft de vader van Ivana ons uitgenodigd om te komen eten als bij ons volgende bezoek. Deze tegoedbon hebben wij natuurlijk verzilverd. Geweldig om te zien dat Ivana samen met haar moeder met zo weinig middelen zo een feestmaal konden serveren. In het kleine huisje met 9 personen eten. Een dag om nooit te vergeten!

Dan is het tijd om weer richting huis te gaan. Marry heeft samen Dara en Adrijana het eind gesprek gehad met de directeur en Ad en ik hebben onder het genot van een koffie en ijs de reis samen nog even geëvalueerd. De dames komen na het gesprek ook naar het terras waar we nog even een leuke foto maken en dan gaan we naar huis. De terugreis loopt zeker niet verkeerd en we overnachten in Duitsland. De volgende ochtend is het vreselijk slecht weer in Duitsland en is het opletten geblazen in het verkeer, met een bliksemactie weten we de bus net uit een grote botsing te houden en komen we allemaal met de schrik vrij. Dinsdag rond het middaguur leveren we Ad af bij zijn vriendin in Nieuwegein en rijden wij door naar Hoogwoud. Vanuit Hoogwoud pakt Dara haar auto terug naar huis en zit de reis er weer op.

Woensdags maken we de bus weer schoon en brengen hem terug naar de verhuurder en ruimen we de rest van de spullen op. En dan denk je dat je de donderdag even kan bijkomen en word ik gebeld door de zoon van Ad, met een vreselijk bericht. 

Ad is die woensdagmiddag overleden aan een hartstilstand. Zo een mooie reis waar we weer veel gezien en gedaan hebben, gelachen hebben tot tranen aan toe, en dan sta je weer met beide benen aan de grond.

Bosnië reis 2025

 Ja wel, we hebben weer een nieuwe datum vastgesteld voor onze volgende enerverende reis.

Eind augustus gaan wij weer 10 dagen naar Bosnië om alle 27 adoptie kinderen te bezoeken. Naast dat wij de kinderen blij maken met cadeau's en schoolspullen bespreken wij dan met de ouders de financiële stand van zaken en gaan wij weer een wensen lijst maken. Een nieuwe wasmachine (kinderen gaan dan met schone kleren naar school) of een stapelbed (geeft veel beter nachtrust dan met je broer of zus in een 1persoons bed).

Wij hebben gemerkt dat families daar echt mee geholpen zijn.  

                                                                                                                      

                                                                           

De samenstelling van ons team zal dit jaar bestaan uit.

Marry: Luisterend oor en favoriet van alle kinderen.

Ad: In en uitladen bus, vrolijke noot en alle voorkomende hand en spandiensten.

Marcel: Chauffeur van de bus, in en uitladen

Dara: Dit jaar zal Dara de reis met ons maken. Zij heeft in de Nieuwsbrief van eind 2024 een stukje over wie zij is en wat haar beweegreden zijn geschreven. Wij hopen dat zij een vaste kracht blijft binnen ons team.

Bosnië reis 2024

Bosnië reis 2024

 

Na weken van plannen en voorbereidingen waren we dit keer ruimschoots voor de reis klaar met inpakken van alle spullen. We wisten het aantal bananendozen van 95 stuks terug te brengen naar een kleine 30 stuks. Ja wij zijn daar inmiddels zeer bedreven in en als daar een EK in gehouden zou worden zouden wij fluitend kampioen worden.

 

Vrijdagochtend 26-4 rond de klok van 9:30 de bus opgehaald bij INQAR, voor de kenners Adrie Jonk uit Purmerend. Natuurlijk moesten wij wat kleine aanpassing maken aan de achterbank met wat ondersteuning voor de bank, konden wij daar een opblaas matras je kwijt. Normaal gesproken doen we dat niet, maar wij realiseerde ons te laat dat onze vastgestelde vertrekdatum ook de start datum van de meivakantie was. Geen overnachting plek te vinden, althans niet een plek die wij passend vinden bij de uitgangspunten van onze Stichting. Geen overnachting betekend in één keer door rijden, maar dan zijn we veel te vroeg in Banja Luka. Dus onze vertrektijd werd verschoven naar Zaterdagavond rond de klok van 21:00 uur. Onze derde persoon Ad opgehaald ergens langs de snelweg onder Utrecht, Ad had zijn kleindochter ingeschakeld om hem daar af te zetten. Na een zeer korte stop alla Max verstappen, zetten wij onze reis door richting Duitsland. Hier was het vanwege het verbod van vrachtwagens op de zondag heerlijk rustig op de weg en hadden wij een zeer voorspoedige reis, tot aan Gradiska of te wel, de grens van Bosnië. Hier moesten wij 1,5 uur wachten voor we uiteindelijk de stempels in onze pasporten kregen.

Ons plan was ronde de klok van 13:30 uur aankomen in Banja Luka en dat hebben we zo goed als gehaald.

Hier stond onze tolk, Tatjana, samen met de directeur van Caritas (mons dr Miljenko Aničić) ons al op te wachten en hij mag dan al ruim de pensioenleeftijds grens gepasseerd zijn hij weet zeker nog van aanpakken en samen met zijn en hulp en die van de tolk hadden wij de bus zo leeg.

Dan komt De Lijst van Marry erbij en moeten we de bus weer laden op volgorde van de aankomende bezoeken cadeaus van de adoptieouders, voedselpakketten, dozen met beddengoed, cadeaus vanuit de stichting, niks vergeten? Ja er moeten nog 3 voetballen in! Mooi, deuren dicht, bus op slot, hek op slot en dan eerst is even langs de ijsboer want dat hebben we wel verdient en nu schijnt het zonnetje nog. Daarna lekker simpel gegeten en op tijd naar bed want, ja we geven het niet graag toe, maar een nacht niet slapen begint toch een beetje op te breken.

 

Maandagochtend rijden we eerst naar de familie Bilkanovic dit gezin heeft van onze stichting een geïsoleerd plafond en 4 nieuwe kozijnen gehad op de eerste verdieping en dit moesten wij natuurlijk even grondig inspecteren. Dit zag er boven verwachting goed uit en ze waren in de afwerkfase beland en zal inmiddels wel in gebruik genomen zijn door de kinderen. Eindelijk de jongens en de meisjes apart.

Hier hebben wij heel veel spullen achtergelaten, voordat we naar Ivana gingen (ja ik geef het gewoon toe) Ivana heeft zeker bij mij een streepje voor. Ze is inmiddels alweer een jaar of 5 uit het programma en heeft een leuke vent gevonden waar ze eind Juli mee gaat trouwen, maar we hebben haar toen ze uit het programma ging moeten beloven dat als we in Banja Luka zij we haar bezoeken en afgelopen zondag 16-6 hebben we haar een bericht gestuurd dat we op haar bruiloft aanwezig zijn. Jawel Marry en ik bouwen onze eigen vakantie om haar bruiloft heen en al ben ik mijn hele leven al geheelonthouder, die dag zal ik misschien wel een kleine uitzondering maken en proosten Marry en Ik samen met haar.

Na dat we de eerste maandag alle geplande bezoeken hadden afgerond waren we redelijk op tijd terug op onze uitvalsbasis om de bus opnieuw te laden. Eerdere reizen probeerde we alle bezoeken in 1 week te doen en waren we meestal pas rond de klok van 20:30 klaar, maar dit jaar hebben we er 2 dagen bij gedaan en dat is heel goed bevallen, dit geeft net even wat meer rust in de hele planning. Daar komt bij dat we dinsdagmiddag de bus voor 3 dagen moesten laden. Dit was weer een hele opgaven want dat zijn 16 gezinnen in 3 dagen. De bus was weer net zo vol en zwaar als op onze heenreis, 16 voedselpakketten, beetje op de achteras plaatsen dan ligt hij goed op de weg.

Slingerend door de bergen, genietend van de prachtige natuur dan weer links en dan weer rechts van de rivier richting Jajce en daarna door naar Livno. Waar je door een compleet ander landschap rijdt dan de eerst 1,5 uur. In Livno werden wij door de plaatselijke uiterst vriendelijke priester ontvangen, ook hier mochten wij net als voorgaande jaren weer gratis overnachten in het priesterhuis en was er voor ons na de ochtendmis van 7:00 uur (ja dat doen ze daar nog gewoon door de weeks) een ontbijt geregeld.

 

Na het ontbijt onze weg vervolgd naar Bihac onderweg weer diverse gezinnen bezocht en tegen het einde van de middag aangekomen bij ons Hotel, hier had een medewerker van Caritas voor ons gereserveerd en dit was dan ook de enige betaalde overnachting.

Na een stevig ontbijt vervolgen wij vrijdagochtend dan weer onze weg met weer een prachtige rivier (de schoonste rivier van Europa) aan onze linkerkant van de weg rijden wij met wat omwegen en tussenstops naar gezinnen richting Banja Luka. Halverwege worden wij opgewacht door de plaatselijke priester van Sanski Most een jonge maar zeer bevlogen priester (bijna) iedereen kent hem en hij kent bijna iedereen en al hadden we eigenlijk geen tijd hij stond erop dat we met hem een lunch zouden doen bij een eettentje in het centrum van het dorp. Nadat hij alle bezoekers daar de hand had geschut en gevraagd had hoe het met ze ging kwam hij dan toch aan tafel, de eigenaar komt vragen wat we willen eten. We houden het simpel doe maar een burger met patat. Dan hebben we vast gegeten en doen we vanavond gewoon een broodje, maar dan ben je in Bosnië, de eigenaar komt terug uit de keuken en meld sorry ik heb geen patat, is niet geleverd. Kan gebeuren dan hebben we geen patat. Na 5 minuten komt hij weer terug, sorry ik heb ook geen burger. Geeft niks, kijk maar wat je hebt en dan doe je dat 5x. Na het eten was het betalen niet bespreekbaar en vervolgden wij na het uitspreken van 1000x Hvala (spreek uit als gwala) bedankt, onze weg terug naar onze uitvalsbasis in Banja Luka.

 

Zaterdag zowaar een vrije dag. Lekker rustig aan even in de stad kijken en genieten van het weer. Zaterdag avond afgesproken met Dajana, zij was 1 van de twee dames die in 2022 over was gekomen naar onze bijeenkomst, zij is vanwege geldgebrek bij Caritas daar niet meer werkzaam, maar als wij iets geregeld willen hebben kunnen wij haar altijd om hulp vragen.

 

Zondagochtend bezoeken wij nog wat gezinnen en hebben later die dag ook een bezoek staan bij onze vorige tolk Marija, na het avond eten terug naar ons verblijf en maken ons op voor de maandag richting Kotor Varos, dit is eigenlijk onze moeilijkste dag. Het gezin wat we daar proberen te bezoeken is altijd lastig. Vader is zwaar aan de alcohol en de kinderen zijn meestal gevlucht voor dat vader dronken is.

Ook dit keer waren wij helaas voor niks die kant op gereden, ondanks dat vader 1 uur voor onze aankomst nog beloofde thuis te zijn, was er niemand aanwezig.

Gelukkig houdt de huishoudster van de priester de kinderen in de gaten en zorgt zij dat de kinderen eten, kleding en schoolspullen krijgen.

 

Maandagochtend nog wat dingen afronden en het eindgesprek met de directeur.

Marry bespreekt daar uitgebreid elk bezoek door met hem en geeft ons mannen de tijd om de bus weer klaar voor de terugreis te maken en even op een terrasje te zitten met een bakkie koffie.

Na het gesprek nemen wij afscheid en reizen wij rond de klok van 15:00 uur weer richting Holland. Helaas was het weer erg druk bij de grens, maar na een uur waren we de grens over en hebben wij rond de klok van 22:00 uur ergens in Oostenrijk overnacht. Dinsdagochtend rond 6:00 uur rijden weer verder en waren we met af en toe wat oponthoud om 18:00  uur moe maar zeer voldaan weer thuis. 

Bosnië reis 2024

 Beste Adoptieouders,

 

Zoals velen van jullie al weten gaan wij eind april eindelijk weer richting Bosnië.

Het is inmiddels alweer 1,5 jaar geleden en onze schuur begon al aardig vol te raken, maar na een aantal dagen als volleerd inpakker hebben wij als bestuur de hoeveelheid van 100 bananendozen met goederen tot een kleine 40 dozen weten terug te brengen en jawel wij hebben zelfs nog ruimte weten te vinden voor jullie. Zoals jullie gewend zijn van ons is er een mogelijkheid om zelf een pakketje voor je adoptiekind samen te stellen.

Dit pakketje kun je afgeven op de onderstaande adressen. Wij vragen u het pakketje niet groter te maken dan ongeveer een schoendoos en de doos te voorzien van de naam van het kind.

U kunt daar natuurlijk nog een persoonlijke noot of foto bij invoegen. Deze zal dan door de tolk ter plaatse worden vertaald.

Graag even van tevoren mailen of bellen voor afleverafspraak. Wij willen dit graag wel voor 15 April binnen hebben, zodat wij de spullen allemaal kunnen coderen voor vertrek.

 

Tips om mee te geven: Ondergoed, sokken, douchefris, borstels, haarelastiekjes, persoonlijke verzorging. 

Iets lekkers (bijv. Stroopwafels, iets nedelands) en natuurlijk schoolspullen.

 

De voedselpakketten verzorgen wij dit jaar vanuit de stichting, maar het staat u natuurlijk vrij om daar een donatie voor te geven.

 

 

Afleveradressen:

Volgerweg 39 in Zuid-Oost Beemster, tel: 0629134670

Baardmosstraat 205 Purmerend, tel: 0655882238   Mail: inamijnen@gmail.com

Langereis 22, Hoogwoud tel: 0629134670

Alvast bedankt voor wat u inbrengt, wij zullen het met veel plezier afleveren. 

Team Banja Luka

 Er is een datum!

Ja wel, 27 April 2024 zullen wij weer in de vroege ochtend met een bus vol spullen afreizen naar Banja Luka.

Ben ik daar blij om? Ja zeker. En wel om de volgende redenen. 

Natuurlijk willen wij de gezinnen/ kinderen weer zien en ik weet zeker dat wij weer met open armen worden ontvangen. Niet alleen door de gezinnen, maar ook door de medewerkers van Caritas, waar wij inmiddels een hele goede band mee opgebouwd hebben.

De andere reden is dat onze opslag uitpuilt van de hulpgoederen, daar willen we jullie heel hartelijk voor danken, we kunnen onze kont niet meer keren. dus we gaan weer een grote bus huren en heel veel gezinnen en zeker de kinderen blij maken.

Bijeenkomst 6 november 2022, ‘t Stamhuis Purmerend.

Op deze druilerig zondagmiddag hebben wij een presentatie gegeven over onze Bosnië trip van september 2022. Deze middag hebben wij georganiseerd om de adoptieouders en sponsors een indruk te geven van de situaties die wij tegenkomen als wij daar de adoptiekinderen bezoeken.

De middag was met bijna 50 geïnteresseerde druk bezocht. Om inzicht te geven in de werkzaamheden die Caritas Banja Luka daar voor ons doet, hebben wij tijdens ons bezoek in september de directeur gevraagd of het mogelijk was om 2 Caritas medewerkers op deze bijeenkomst aanwezig te laten zijn.

Met wat financiële hulp vanuit onze kant mochten er dan 2 medewerkers komen.

 

Deze 2 dames Marija en Dajana verbleven bij ons in huis, zodat zij hier in Nederland geen kosten hebben gemaakt.

 

Na het eerste deel van de presentatie hebben de dames in simpel Engels met foto’s ter ondersteuning uitgelegd wat Caritas Banja Luka allemaal doet voor de minderbedeelden in Bosnië.

 

En na een korte koffiepauze heeft onze Voorzitster Irene nog een presentatie gegeven van haar indrukken op haar eerste Bosnië reis.

 

 

Wij willen namens het bestuur van onze stichting alle geïnteresseerde hartelijk bedanken voor hun interesse.

Wie oh Wie ??

Wie oh wie?

31 kinderen worden financieel ondersteund door adoptieouders.

Met het geld worden de kinderen geholpen met wat zij het meest dringend nodig hebben.

Dat kan zijn: kleding, schoolkosten, vervoerskosten etc.

Dit alles wordt vastgesteld in nauw overleg met de Caritas Banja Luka.

Voor DRIE nieuw aangemelde kinderen zoekt onze Stichting nog (financiële) adoptieouders.

Voor 30 of 40 € per maand kunt u een kind een betere toekomst geven.

Voor 2 kinderen zijn al adoptieouders gevonden, echter: de problematiek in deze 2 gezinnen is zo ernstig dat er nog extra financiële ondersteuning wordt gezocht.

Dus met totaal 5 nieuwe aanmeldingen zouden wij heel blij zijn

Bij voorbaat dank!

Succesverhalen 2019

Succesverhalen van onze adoptiekinderen,

Wij willen u graag een paar voorbeelden geven van gezinnen die al enige tijd in ons programma zitten en die grote stappen vooruit gemaakt hebben.

Eén van onze gezinnen is ongeveer 5 jaar in ons programma. Oorzaak: Ze woonden in het gebied waar zo’n 5 jaar geleden de overstroming plaatsvond in Banja Luka. Dit gezin was alles kwijt in hun woning. Vader had op dat moment geen vaste baan, zijn inkomen was laag. Een hecht gezin. Bij ons laatste bezoek hebben we de financiële situatie besproken met moeder. Ze vertelde dat vader nu een vaste baan heeft en alles in huis is vernieuwd en werkt goed. (alle gezinnen in het overstromingsgebied in Banja Luka hebben van de overheid 2500, - euro gehad voor vernieuwing van meubels en keukenapparatuur) Dit gezin heeft alles op orde en ze kunnen nu goed leven van het inkomen van Vader. Moeder gaf zelf ook aan dat ze graag ziet dat we een ander gezin weer op weg helpen. Ze is heel erg dankbaar dat ze in zo’n situatie weer hulp kregen. Wij houden wel contact met dit gezin en zullen voor ze klaar staan als ze weer hulp nodig hebben. De adoptieouders van dit gezin hebben er voor gekozen om met een ander gezin door te gaan met de financiële ondersteuning. Daarvoor natuurlijk heel veel dank.

Een ander mooi verhaal:

We waren op bezoek bij een gezin in Bihac en kwamen daar, zoals bij elk gezin, met de envelop met geld. We kennen dit gezin al heel lang en bij ons bezoek aan Bihac eten we meestal bij hen. Ook dit jaar had moeder aangegeven om voor ons eten te koken. Dit gezin heeft heel veel moeite om de eindjes aan elkaar te knopen en wij laten daarom ook altijd geld achter voor de gemaakte kosten voor het diner.

Het huis zag er zoals altijd super netjes uit, althans de woonkamer en keuken. Voor de rest is geen geld. De hal en de rest zijn kaal. Je kijkt naar het beton en de deuren zijn gordijnen.

We gaan aan tafel, krijgen wat te drinken en we geven ondertussen het cadeautje voor de dochter en de envelop met geld aan moeder. Moeder schuift de envelop terug naar ons en zegt: “Geef dit aub aan een gezin dat het harder nodig heeft dan wij. Wij redden het nu zelf dus we willen het geld niet meer aannemen”

Dat was even wat anders voor ons en dat terwijl ik net nog beton zag toen ik via een gordijn het huis binnen kwam ……

We hebben dit natuurlijk uitgebreid met moeder besproken en we zijn tot een compromis gekomen. Ze zou deze envelop nog aannemen. Ze zou nog een winterjas kopen voor haar dochter en zorgen voor een deur bij de wc. Voor wat er dan nog over zou blijven, zou haar dochter studieboeken kopen voor het nieuwe jaar.

Een geweldige afsluiting van een adoptie.

Ook voor dit gezin geldt dat we te allen tijden voor hun klaar staan.

Bericht november 2019

Reparatie dak voor de familie B

We kregen vanuit Caritas Banja Luka de vraag om een gezin te helpen waarvan een deel van het dak is verwoest door een hevige storm. Tijdens ons laatste bezoek aan Bosnië kwamen wij voor het eerst bij dit gezin. 4 kinderen en een hele handige vader zonder vast werk en een zwangere moeder zonder werk.

En zeer oud huis, een halve wc en geen bedden voor de kinderen. Dit gezin had aan alle kanten hulp nodig. We hebben een Wc-pot gekocht die vader zelf kon plaatsen / oude pot vervangen. We hebben een stapelbed gekocht en diverse dekbedden, dekens en lakens achtergelaten (die hadden wij mee vanuit Nederland) en diverse spullen voor de komende baby (ook mee vanuit Nederland) en natuurlijk een groot voedselpakket

Het gezin was heel erg blij met al deze hulp. Ze waren immers behoorlijk verwend door ons J. Tijdens onze bezoeken is er altijd wel een gezin waarbij we denken “meteen maar actie ondernemen”. Met het idee dat zij voorlopig weer even uit de problemen zijn. Maar voor dit gezin was dit helaas niet het geval. Bij een flinke storm is een groot deel van het dak verwoest. Vader heeft dit met zeilen overdekt. Voor de zomer was dit te doen en vader heeft samen met zijn broer zijn best gedaan zo veel mogelijk zelf te regelen om het dak te repareren maar de kosten zijn te hoog 3000 euro bij elkaar.

Wij hebben dit gezin geholpen met de opbrengst van onze donaties die we de afgelopen maand mei 2019 via de kerkcollecte, hebben mogen ontvangen.

Vader en zijn broer gaan er zelf voor zorgen dat het dak er weer op zit voor de winter. 5 Kinderen een natte koude winter insturen is geen optie.

Bezoek aan Bosnië sept 2016

Voordat ik met dit reisverslag van wal steek neem ik u graag even mee terug naar de dagen er voor:

Zaterdag 10 september dikke paniek. Onze trouwe op leeftijd zijnde viervoeter raakt ziek, hij krijgt een hersenbloeding….

De daaropvolgende week wordt het zeker niet beter met hem en onze vertrekdatum komt steeds dichterbij.

Dan kom je op een punt dat je een besluit moet nemen. Je hebt je trouwe vriend van 15 jaar die al 13 jaar achter je aan loopt, en je hebt kinderen die slecht zonder onze hulp kunnen in Bosnië. Wat doe je in zo een situatie?

Zondag 18 september

We besluiten dat ik naar Bosnië vertrek en dat Marry thuis blijft om voor de hond te zorgen want hij kan tenslotte erg slecht zonder haar.

Er wordt wel vast een ticket enkele reis Zagreb (Kroatië) voor het volgende weekend geboekt, met het idee we zien wel hoe het gaat lopen.

Om mij niet alleen de 1600 kilometer te laten rijden vraagt Marry of Lida, ons andere bestuurslid, misschien tijd heeft om overmorgen mee te gaan. Dat was wat je kan zeggen een spontane actie, en iets om even over na te denken, meer tijd dan even was er ook niet hihihi, privé was dit geen enkel probleem, maar dat moest natuurlijk nog even op haar werk worden besproken met collega’s en baas.

Maandag 19 september Hoogwoud.

De auto staat voor het huis en alle spullen met stempel prioriteit 1 staan op het pad.

Alle spullen die we graag mee zouden willen nemen als er ruimte is, dus zeg maar prioriteit 2, staan nog in de bijkeuken.

En dan is er natuurlijk de nog de stapel vulling, dit is om de laatste hoeken en gaten in de auto op te vullen, ons motto: lucht nemen we niet mee! dus vullen zo ver het kan.

Halverwege de stapel met prioriteit 2 realiseerden wij ons dat het zo niet ging passen, dus alles er weer uit en om meer ruimte te creëren hebben we ook het reservewiel maar thuisgelaten.

Dit keer paste het wel en raakte zelfs de hele tweede stapel in de auto, plus stapel “vullen”  en nog wat extra’s van zolder gehaald.

Achter de bestuurdersstoel hebben we een klein hoekje gespaard wat alleen toegankelijk was door het achterraam voor onze eigen spullen, als de deur open zou gaan zouden er heel veel spullen op straat liggen.

Rond de middag belt Lida dat haar baas het geen probleem vindt, maar ze meldt wel dat ze zondags weer thuis moet zijn. Dit is wel even een dingetje, want ik was niet van plan om dat weekend al terug te gaan. Gelukkig hebben we meer mensen die fantastisch werk doen in Bosnië en ook voor het Caritas feest in Banja Luka zouden zijn. En die hadden de terugreis richting Hilversum op zaterdag gepland zo wisten wij, dus even bellen en wie weet kunnen we elkaar helpen. Het gaat tenslotte hier om elkaar te helpen, dus dan ook maar elkaar.

Johan en Berna wisten i.v.m. hun huur bus nog niet of ze 3 zitplaatsen voorin hadden dus het bleef nog even spannend, maar tegen het eind van de middag belden ze terug en het was geen probleem om Lida mee terug te nemen.

Dinsdag 20 september pik ik Lida op om 5:00 uur ‘s morgens van huis in Purmerend en de reis kan beginnen. De reis door Duitsland en Oostenrijk loopt voorspoedig en rond een uur of 16:00 zijn we bij ons hotel, dit is ongeveer het laatste hotel in Oostenrijk vlak voor de grens met Slovenië. Hier lopen we een rondje door het dorpje en na het eten op tijd naar bed, want we willen om 8:00 uur weer rijden.

Woensdag 21 september nog geen 500 meter onderweg en de auto geeft een melding dat er te weinig koelvloeistof is. Ik dacht even bijvullen met wat water en dan koop ik straks bij de benzinepomp wel wat koelvloeistof, maar dat liep allemaal wat anders.

Na twee keer vullen binnen 10 kilometer en inmiddels in Slovenië besloot ik dat ik liever in Oostenrijk geholpen werd. Dus de eerstvolgende afslag terug naar Oostenrijk en een garage gezocht. Hier was de eerste conclusie dat de radiator lek was en die moest besteld worden.

Nu is mijn Duits bijzonder roestig en probeerde ik hem uit te leggen dat we haast hadden.

Na het laten zakken van de achterramen van de auto begon hij een klein beetje te begrijpen wat het doel van onze reis was. Maar als het inderdaad de radiator was moest hij die bestellen en dat duurde twee dagen.

U begrijpt dat was nou niet echt het antwoord waar we op zaten te wachten.

Hij had eventueel wel een vervangende auto, maar al was die twee keer zo groot geweest dan had het nog niet gepast.

Uiteindelijk kwam er een monteur, zo eentje van niet praten maar poetsen.

Auto op de brug en daar had hij al gauw door dat het niet de radiator was maar de waterpomp vertoonde een scheur.

Na wat gebaren en duidelijke taal aan zijn leerling ging deze op zoek in het magazijn en bleek hij de waterpomp op voorraad te hebben en werd twee dagen wachten omgezet in 5 uur wachten. De auto zou om 16:00 uur die dag weer klaar zijn.

Toen wij om even voor halfvier terug bij de garage kwamen was hij net een proefrit aan het rijden. 5 minuten later was hij terug en na het papier werk en een fooi voor de monteur konden wij onze weg dan eindelijk vervolgen.

Dat liep allemaal lekker vlot tot aan de grens met Bosnië, en dan specifiek de laatste man bij de grens. Blijkt dat dezelfde fanatiekeling te zijn als vorig jaar. Weer de achterklep open, de West-Friese krentenmik weet ik nog te vangen als de klep opengaat, maar een aantal tassen rolt op de grond. Na wat speurwerk met zijn hand tussen de spullen wilde hij de zijdeur open hebben. Dat wist ik gelukkig te voorkomen en ik liet het zij raam achter zakken. Met mijn meest ontwapende gezicht liet hij ons hoofd schuddend vertrekken.

Rond 19:30 uur waren we eindelijk bij het Caritas huis in Banja Luka. Daar aangekomen kwam Blazenka, onze steun en toeverlaat, ook al snel ter plaatse en konden we beginnen met het uitladen van alle spullen. Ook dit keer stond Blazenka weer versteld van de hoeveelheid spullen die uit de auto kwam.

Toen alles veilig in de kelder achter slot en grendel zat  was het eindelijk tijd voor een bakkie koffie. Rond halftien was het dan eindelijk bedtijd.

De daaropvolgende twee dagen was het feest ter ere van de 30-jarige samenwerking met Caritas.

Tijdens dit feest werden diverse mensen die veel hadden betekend voor diverse organisaties naar voren geroepen. Voor onze stichting werd Marry naar voren geroepen en na wat vluchtig oogcontact met Lida heb ik de oorkonde voor de Stichting in ontvangst genomen.

Zaterdag 24 september Lida vertrekt met Johan en Berna weer richting Holland.

Onze trouwe viervoeter was helaas vrijdag overleden en Marry kon de leegte in huis slecht verdragen dus is zij met het eerstvolgende vliegtuig richting Zagreb gevlogen waar ik haar ophaalde. 

Zondag 25 september gaan Marry en ik naar de supermarkt om de voedselpakketten te kopen voor de gezinnen waar we geld voor hebben gekregen. Wij laden daar boodschappen in een kar met een waarde van € 20,00 Euro vervolgens opzoek naar een personeelslid die iets Engels spreekt om wat hulp te krijgen na wat speurwerk hebben we haar gevonden. Het was evengoed erg lastig om uit te leggen dat we de inhoud van deze kar nog 20 keer wilden hebben. Met zes karren vol en een palletwagen met zakken bloem van 30 kilo naar de kassa. En dan moet het natuurlijk in de auto. Dat was weer een hele klus en gelukkig raakten maar twee zakken bloem een beetje lek. De auto zat zo vol dat de rest van de spullen bij Marry op schoot werd geladen om daadwerkelijk alles mee te kunnen nemen.

In de kelder van Caritas werden door Marry alle voedselpakketten netjes op naam gesorteerd. De daaropvolgende 3 dagen hebben wij diverse adoptiekinderen bezocht en de cadeautjes en voedselpakketten uitgedeeld. Alle gezinnen weer erg blij, dan weet je weer waarom je deze acties onderneemt, want ja, we hebben wel eens momenten dat we denken pff waar zijn we weer aan begonnen. Maar dit zijn de momenten waarvoor je het doet. Dan maak je al meteen plannen voor de volgende keer…..

Maandag dinsdag en woensdag zijn wij adoptie kinderen gaan bezoeken, omdat onze trip door de hond anders is verlopen dan in de planning zat hebben wij ook dit helaas iets moeten aanpassen. We konden qua tijd nu niet meer naar Bihac om daar de kinderen te bezoeken en ook Jacje was niet meer haalbaar. We hebben veel kinderen bezocht en zeker de gene rond Banja Luka die wij in Mei niet hebben gezien.

De gezinnen waren alle weer erg bij ons te zien en we hadden voor alle gezinnen weer kleding mee en heel veel schoenen. Van de bezoeken hebben we verslagen gemaakt en die zijn samen met deze nieuws brief aan de adoptie ouders verzonden samen met foto’s. Het waren weer 3 lange drukke dagen maar o zo gezellig.

Daarbij hadden wij dit jaar een extra verrassing. Op de boerderij van Caritas waren 4,5 mnd geleden 11 pups geboren en er was er nog 1 over tja ….. Hij werd ons aangeboden om het verdriet te verzachten en de leegte thuis te vullen. We hadden 5 dagen om hier over na te denken. Alle papieren en inentingen, chips e.d. werden geregeld en dus voor ons een prachtig cadeau als dank voor onze inzet voor Caritas.

op de dag voor vertrek hebben wij besloten deze pup te adopteren en heb een fijn huis in Nederland te bieden

Donderdag 29 September tijd om naar huis te gaan. We nemen afscheid van Blazenka die ons uitzwaait, en om 8:00 uur verlaten we Banja Luka. We halen onze nieuwe vriend op en daar begon onze lange trip terug. Vrijdag ochtend om 01:30 zijn we weer thuis.

Stichting Bouwen aan Banja Luka, steekt de koppen bij elkaar om meer aandacht aan onze gezinnen te geven. We gaan samen werken met Award Opmeer, deelnemers van dit project gaan op exploratie naar Banja-Luka 

Persbericht voor weekbladen feb 2016 :  

Deelnemers Award Opmeer op exploratie naar Bosnië

Opmeer – Op 30 april zullen er vijf deelneemsters van de Award Opmeer afreizen naar Bosnië. Zij zullen daar de stad Banja Luka bezoeken. Zij hebben zich de afgelopen 2 jaar vrijwillig ingezet op het gebied van sport, talentontwikkeling en vrijwilligerswerk. Om het project af te ronden gaan zij op exploratie en hopen hiermee hun gouden Award binnen te halen.

In samenwerking met Marry Vlaar van Stichting Bouwen aan Banja Luka gaan de deelneemsters ervaren hoe de leefwijze is bij de minder bedeelde gezinnen in Bosnië. Dit zijn gezinnen die ver onder de armoede grens leven. Stichting Bouwen aan Banja Luka zet zich sinds 2008 in voor dit soort gezinnen. De stichting bouwt huizen of repareert ze, en heeft een adoptie programma (financiële ondersteuning) voor kinderen die anders niet naar school kunnen gaan. De Award deelneemsters zullen tijdens hun verblijf een bezoek brengen aan verschillende gezinnen/ouderen en willen geld ophalen om deze mensen te ondersteunen. Met het ingezamelde geld kopen zij medicatie, voedselpakketten, hulpmiddelen en brandhout. Brandhout is essentieel om op te koken maar geld ook als warmtevoorziening. In totaal zullen zij een week verblijven in Banja Luka en hopen dan een zo duidelijk mogelijk beeld te krijgen van de situatie en daarmee hun exploratieonderzoek te voltooien.

Mocht u geïnteresseerd geraakt zijn om het project op welke manier dan ook te ondersteunen, zoals bijvoorbeeld adoptieouder, sponsor of een vrijblijvende donatie te schenken aan de stichting, kunt u contact opnemen met Marry Vlaar via 0629134670

Marry klust overigens ook voor het goede doel, diverse klussen rond het huis kunnen worden gerealiseerd. Deels van de opbrengst komt ten goede voor Bosnië.

Meer info over Award Opmeer en Stichting Bouwen aan Banja Luka kunt u vinden via:

www.awardopmeer.nl en babalubo.blogspot.com

Koningsdag 2015

Lieve mensen BEDANKT !!

We hebben via de vrij markt zeker 30 winterjassen voor "onze" kinderen kunnen krijgen en kopen.
Door u gulle gift en lage prijzen hebben wij voor de jassen nog geen euro per stuk betaald dit is natuurlijk super !!!!

We hopen deze jassen in sept of okt aan de kinderen te kunnen uitdelen zodat ze warm de winter in kunnen. En we hebben nog wat andere kleding en speelgoed !

Wij weten zeker dat we weer vele blije gezichten zullen zien.

Bedankt namen team Banjaluka

Maandag 29 sept

We zijn al weer een paar dagen verder met onze activiteiten.
Op de bouw hebben we afgelopen zaterdag een beton vloer gestort. Het was een race tegen de klok om al onze spullen op tijd geleverd te krijgen.
Het werkt hier iets anders dan in Nederland. Je besteld iets rond 12:00 uur en het kan zo maar dat het aan eind van de middag nog niet aanwezig is of zelfs helemaal niet komt.
Of je krijgt je materiaal in de verkeerde volgorde, maar ach, na 5 bouw trips weten wij een beetje hoe het hier werkt en we blijven bellen en langs rijden tot wij het voor elkaar hebben.

De beton centrale had het eigenlijk te druk om onze order die dag nog te verwerken, maar ja hoor om 13:00 uur was het dan toch zo ver, we kregen beton, 2 vrachtwagens vol JIPPIE !!! ja dat zou je denken, nou nee we moeten nog een uur wachten op ons zand waarmee we de vloer wilden vlakken voor dat het beton er op zou gaan, Gelukkig wachten de chauffeurs rustig in de zon tot ze hun werk kunnen gaan doen ...... kijk en dat zie je nou niet in Nederland !!
Maar het resultaat is daar !!  we zijn uit de klei (wat een hopeloze klei om in te werken).
Nu kon de boel mooi drogen, de volgende dag was het zondag, voor ons een vrije dag dus het kwam super goed uit.
Wij zijn zondag met een gids op pad geweest in Jajce. Er zijn 27 monumentale bezienswaardigheden te bewonderen in deze plaats, dus keuze genoeg.
Het was een super leuke tour van 2,5 uur die we al wandelend hebben gemaakt, Julija sprak vloeiend Engels en ze wist ons veel achtergrond informatie te vertellen. Ook deze dag was het heerlijk weer.

Vandaag (maandag) zijn de mannen André en Marcel verder gegaan met de woning, samen met Mario en Drago uit Bosnië, zij werken nog steeds met ons mee. Ook vandaag weer super mooi weer strak blauw en zonnebrand is geen overbodige luxe.

De anderen van ons team zijn vandaag met z'n vijven naar Bihac gereden Ad, Gré, Lida, Marry en Katarina van Caritas om daar de adoptie kinderen te bezoeken. Voor ons de eerste keer dat we Bihac bezoeken. Het is ruim 2 uur rijden dus dat doe je niet even voor 1 kind. Op het moment hebben wij 5 kinderen in ons programma dus de moeite waard ze te bezoeken.
We hebben tijdens dit bezoek ook de school directeur ontmoet. Hij heeft de kinderen aangemeld bij Caritas.
De adoptie ouders krijgen van dit bezoek op korte termijn natuurlijk een verslag en een nieuwe foto.

Ons eerste bericht !!
25 sept hier in Banja Luka !!
We hebben een hele goed trip gehad, zonder al te veel file.
Zondag om 13:00 zijn we aangekomen in Banja Luka. Daar hebben we even gegeten met Anicic en daarna  de meegebrachte goederen uitgeladen.
De volgende dag een gesprek met Zoran onze architect en we hebben ons gereedschap opgehaald. Vervolgens meteen door naar de bouw, daar om 11:00 begonnen met het isoleren van de woning.
We hebben slecht weer maar dat houd ons niet tegen. Kwestie van rubberen laarzen kopen en gaan.
De eerste werkzaamheden: dakbedekking tegen de zijwanden plakken om dit water dicht te maken en daarna de isolatie. Het bovenste deel van de woning is van hout deze, moet geprimerd worden zodat het lijm voor de isolatie platen goede hechting krijgt.
Met deze werkzaamheden hebben we dag twee gevuld. We hadden nog geen steiger MAAR ook dat hield ons niet tegen. Dit gezin had tot voor kort geen water voorziening maar de put is er  !!! en dus waren de grote water reservoirs niet meer in gebruik. Met aan elke kant een reservoir en een ladder er op en hop wij staan 1,50 meter hoger ideaal !!

De dag  erna hadden we een tegenvaller. De man die ons zou helpen / vertellen hoe we verder moeten volgens de Bosnische manier van werken kon niet komen. Er waren geen andere werkzaamheden dan wachten op zijn komst, dat zou een dag niks doen zijn !! Dat gaat er bij ons niet in dus snel op zoek naar een andere klus voor 1 dag.
Omdat er dit jaar zo enorm veel water overlast is geweest kan het bijna niet zo zijn dat er niemand is die hulp nodig heeft. Caritas vond voor ons een nieuwe klus: het schilderen van een woning binnen en buiten, er had 80 cm water in dit huis gestaan. We hadden mazzel, het was de hele dag stralend mooi weer. Samen met hulp van de familie was het huis in 1 dag klaar. Super klus en weer een familie blij achter gelaten.

Van wege het weer konden we ook de volgende dag niet verder met het isoleren van de woning dus hebben we besloten om te verhuizen naar Jajce om daar te beginnen aan het bouwen van de nieuwe woning.
Omdat we ook nog de adoptie kinderen moesten bezoeken hebben we besloten dat de mannen alvast naar Jajce gaan om te bouwen en de dames 1 dag extra in Banja Luka blijven.
Wij hebben gister en vandaag de kinderen in deze omgeving bezocht. We hebben goede verhalen en trieste verhalen, maar zo is het altijd. We zullen van al deze gesprekken een verslagje maken en deze door geven aan de desbetreffende adoptie ouder.
Dag 1  voor de mannen :  het graven van de fundering met een graaf machine.
Morgen gaan ze daar verder.....

Ons bouwteam gaat weer op pad:

20 sept 2014 gaan we richting Banja Luka om 2 gezinnen te helpen.

Wij zoeken nog Donatie’s om deze projecten geheel te kunnen voltooien.

Helpt u ons Helpen ?????

 

Projecten voor Bouwteam 2014

Project 1

Water put + huis isolatie voor familie Jacevic pa ma dochter en zoon

         

Situatie :

Moeder en vader hebben geen vast werk kinderen zitten op school.

Ze wonen boven op een berg ze hebben zeer weinig inkomen.

De dochter zit in het adoptie programma, het is een zeer vriendelijk gezin die eigenlijk nooit om hulp vraagt. Het gezin heeft geen badkamer er is buiten een douche gemaakt een zak water. Het huis heeft 2 kleine slaapkamers en een woon/keuken deel.

Het gezin heeft de eerste jaren dat wij ze leerde kennen geen elektra gehad omdat ze dit niet konden betalen. Sinds 2013 hebben ze Electra

Reden water put :

De familie heeft 2 witte containers naast het huis staan daar in vangen zij het water op van het dak. Het dak is voorzien van asbest golf platen en het huis is erg klein 5 bij 7 meter het dak vlak is daardoor ook klein, deze water opvang voorziening is alles wat het gezin heeft.  En wandeling naar de rivier is een andere optie om aan water te komen dit is zo’n 3 km lopen berg afwaarts.

Kosten : pomp en installatie, boring naar diepte van rond de 25 meter Totaal : 2500,- Euro

Reden isolatie woning :

Dit huis heeft het gezin ooit gekregen maar die stond op een andere plek vader heeft dit huis afgebroken en op hun land (waar oma een woning heeft) weer opgebouwd.

Dit huis is niet geisoleerd en heeft aan de buiten kant een laag van spaanplaat ( niet watervast) dit is wit geschilderd maar zit vol vocht en scheuren.

Het plafond van deze woning heeft ook geen isolatie, deze woning staat in de omgeving van Banja Luka in de bergen. In de winter is het daar erg koud en valt er flink wat sneeuw, moeder meld dat het niet warm te krijgen is.

Wij hebben aangeboden om dit gezin te helpen, dit is door Caritas goed gekeurd.

Kosten isolatie woning totaal :+/- 3500,- Euro

 

Project 2

Woning voor fam Bendra

Moeder is alleenstaand met 4 kinderen en heeft geen contact meer met vader van de kinderen.

Ze heeft geen werk geen inkomen en geen huis.

Het huis waar ze nu in verblijft, is een leegstaand pand en behoord tot de gemeente, Ze mag hier tijdelijk gebruik van maken.

Moeder krijgt van haar familie veel hulp oude kleding en waar mogelijk geld.

De dochter zit in ons adoptie programma en door dit programma van onze stichting krijgt moeder 25 euro per maand van een gezin in Purmerend, sinds jan 2014 is er ook een kind geadopteerd via een programma in Slovenië en krijgt via dat programma 20 per maand.  Dit is haar gehele inkomen.

Het huis waar het gezin nu woont is zeer vochtig en zit vol schimmels de geur in deze woning is ondragelijk de kinderen hebben last van hun longen.

Wij willen dit gezin graag helpen, de enigste optie is een huis kopen of laten bouwen. Moeder heeft een stukje land gekregen daar op kan een huis worden gebouwd dit is goedkoper dan en andere woning te kopen.

Kosten woning :+/- 12500,- Euro

Wij hebben met Caritas afgesproken dat wij tot 10000,- willen helpen.